Fiskaregatan w Kalmarze. Mały żółto-zielony dom w zielonym, czerwonym i żółtym bloku z drewna, z wieżą ciśnień jako cichym punktem orientacyjnym ponad dachami.
Weszliśmy do środka – i ogarnęło nas dokładnie to, czego oczekuje się od wynajmu: przytulnie, świeżo, dopracowane w najdrobniejszych szczegółach. Dziedziniec ze starymi drzwiami, grusza pełna owoców, doniczka z kwiatami przy murze, która czekała z białymi gwiazdami.
Gospodarze pomyśleli o wszystkim – a lokalizacja nie mogła być lepsza. W samym sercu Kalmaru, w zasięgu spaceru od kilku znakomitych restauracji i z całym urokiem, jaki naturalnie niesie ze sobą stare centrum miasta.
Jedno z wielu miłych wspomnień z podróży również tutaj pasuje. Pewnego ranka, o dziewiątej, odkleiła mi się zausznica w okularach – w samym środku wakacji, w samym środku zamieszania. Poszedłem do optyka Tottie, rzut beretem stąd, i tam spotkałem dwie kobiety, które bez najmniejszego zamieszania naprawiły ją w mgnieniu oka. To rodzaj troski, którą nosi się w sobie długo po opuszczeniu domu.
A potem pojawił się Noa. Znalazł długie, bardzo wąskie, sekretne przejście między dwoma domami – i gdy tylko wszedł do środka, gołąb wzbił się w powietrze, tuż przed jego nosem. Po prostu zniknął w cieniu. Wołałem i wołałem, bez odpowiedzi, z sercem w gardle. W końcu wziąłem z kuchni pasztet z wątróbek i pomachałem zapachem do przejścia – i oto nadleciał, z pełną prędkością, z ogonem jak chorągiewką. Szczęście, gdy pobiegł prosto w moje ramiona.
O to właśnie chodzi w Fri Fredag. O to, by pozwolić sobie na odpoczynek w prostych rzeczach – wynajętym domu, dobrej parze goszczącej, pomocnej dłoni w najmniej oczekiwanym momencie i małym łamaczu serc, który kończy się śmiechem.
Lato to również słoneczny żółty odcień – obroże i smycze w słonecznym odcieniu, który pasował do domu przy Fiskaregatan. Pu i Noa spacerowali w swoich żółtych ubrankach po brukowanych uliczkach, a cała wycieczka w słonecznym kolorze wydawała się idealna. Psy zawsze są szczęśliwe, gdy są z nimi i włączane we wszystko, od spacerów po pływanie na piaszczystej plaży.
Opowiedz mi o swoim lecie, czytam wszystko…
Mario, ja też proszę o wsparcie.
