Νόστιμη Δευτέρα · Χαρά για το σώμα · Χρόνος ανάγνωσης: περίπου 8 λεπτά
Υπάρχουν δέματα που περιμένω με παιδική ανυπομονησία. Αυτή τη στιγμή: ένα Wahoo KICKR CLIMB είναι καθ' οδόν για το σπίτι μου. Και θα παραδεχτώ ειλικρινά γιατί το αγόρασα - πρέπει να βελτιωθώ σημαντικά στην αναρρίχηση. Εκεί χάνω. Στην επίπεδη επιφάνεια μπορώ να διατηρήσω τη ροή μου, αλλά μόλις ο δρόμος δείχνει προς τα πάνω, ξεκινά η διαπραγμάτευση με τα πόδια. Έτσι, σήμερα θα υπάρξει μια ανάρτηση για αυτό ακριβώς: τι είναι στην πραγματικότητα ένα KICKR CLIMB, πώς λειτουργεί, τι θα κάνει για την προπόνησή μου - και πώς επικοινωνεί με το Zwift.
Και επειδή η χρονική στιγμή δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερη: ο Γύρος Γαλλίας του 2026, ο μεγαλύτερος αγώνας ποδηλασίας στον κόσμο, ξεκίνησε το Σάββατο. Ρίχνουμε μια ματιά σε όσα έχουν ήδη συμβεί, ποιοι διεκδικούν την κίτρινη φανέλα και ποιες μοτοσικλέτες οδηγούν στην πραγματικότητα οι επαγγελματίες φέτος. Μείνετε συντονισμένοι!
Τι είναι η αναρρίχηση KICKR;
Το KICKR CLIMB είναι ο ”προσομοιωτής κλίσης” της Wahoo - μια μηχανοκίνητη κολόνα που αντικαθιστά τον μπροστινό τροχό του ποδηλάτου όταν αυτό βρίσκεται στο εκπαιδευτικό σύστημα. Αντί ο μπροστινός τροχός να ακουμπάει στο πάτωμα, το μπροστινό πιρούνι είναι συνδεδεμένο στο CLIMB, το οποίο στη συνέχεια ανεβάζει και κατεβάζει το μπροστινό μέρος του ποδηλάτου σε πραγματικό χρόνο.
Είναι ικανό να προσομοιώσει έως και 20 % ανάβαση και κάτω στο –10 % κατηφορική κλίση. Για να το θέσουμε σε μια προοπτική: οι περισσότερες κλασικές αλπικές αναβάσεις στον Γύρο Γαλλίας έχουν μέσο όρο 7–10 %, αλλά μπορεί να είναι και πάνω από 13–14 %. Έτσι, η ΑΝΑΡΡΙΧΗΣΗ καλύπτει όλα όσα θα συναντήσω ποτέ σε πραγματικούς δρόμους - και ακόμα περισσότερα.
Σημαντικό να γνωρίζετε για όσους από εσάς αναρωτιέστε το ίδιο πράγμα: Το CLIMB δεν είναι μια αυτόνομη συσκευή. Απαιτεί ένα συμβατό Wahoo trainer (KICKR ή KICKR CORE) για να λειτουργήσει, καθώς το trainer είναι αυτό που στέλνει τα δεδομένα κλίσης στην κολόνα. Τα δύο επικοινωνούν μεταξύ τους ασύρματα και στη συνέχεια η εφαρμογή προπόνησης - στην περίπτωσή μου το Zwift - διευθύνει ολόκληρη την ορχήστρα.
Το δικό μου το αγόρασα μεταχειρισμένο, περίπου στη μισή τιμή του καινούριου. Μου φαίνεται ότι ταιριάζει απόλυτα με τον τρόπο που σκέφτομαι για τα gadget γενικά: τα ποιοτικά πράγματα που διαρκούν πολύ αξίζουν ένα δεύτερο σπίτι. (Οι ιδέες για το Δικαίωμα στην Επισκευή από το Tech Torsdag είναι βαθιές.)
Γιατί έχει σημασία η κλίση σε εσωτερικούς χώρους;
Να τι με έβαλε σε σκέψεις. Δεν είναι ότι το να γέρνεις το ποδήλατο είναι ”κουλ” - αν και είναι. Πρόκειται για τρία πράγματα που πραγματικά κάνουν τη διαφορά φυσιολογικά:
1. Χρησιμοποιείτε διαφορετικούς μύες όταν ανεβαίνετε σε ανηφόρα. Όταν το μπροστινό μέρος του ποδηλάτου είναι ανυψωμένο, η θέση σας στη σέλα αλλάζει. Η γωνία των γοφών ανοίγει, το κέντρο βάρους μετακινείται προς τα πίσω και αρχίζετε να στρατολογείτε το πίσω μέρος των μηρών και το κάθισμα με διαφορετικό τρόπο από ό,τι όταν κάθεστε σε επίπεδη θέση. Αυτοί είναι ακριβώς οι μύες που καθορίζουν αν μια μεγάλη ανάβαση μοιάζει με τοίχο ή με προπόνηση που μπορείτε να κατανείμετε. Αν προπονούμαι πάντα σε επίπεδη θέση σε εσωτερικό χώρο, απλώς δεν προπονούμαι σε αυτό που κάνω χειρότερα.
2. Το σώμα μαθαίνει την τεχνική. Η καλή αναρρίχηση δεν έχει να κάνει μόνο με τα watt - έχει να κάνει με το πώς κάθεσαι, πώς μεταβαίνεις από το κάθισμα στο ορθοστασία, πού βάζεις το βάρος σου. Με το CLIMB, το σώμα σου εξασκείται σε αυτό στο σαλόνι, εβδομάδα με την εβδομάδα, αντί μόνο τις φορές που βρίσκομαι σε μια πραγματική ανηφόρα. Και ας είμαστε ειλικρινείς: οι πολύ μεγάλες αναβάσεις είναι σπάνιες εδώ στο σπίτι. Αν θέλω να κάνω 20 λεπτά συνεχούς αναρρίχησης σε εξωτερικούς χώρους, θα πάω. Σε εσωτερικούς χώρους, χρειάζονται μερικά κλικ.
3. Ο εγκέφαλος συνεχίζει να λειτουργεί. Μπορεί να ακούγεται ασαφές, αλλά όποιος έχει περάσει πολλές ώρες σε ένα γυμναστικό ποδήλατο ξέρει: η μονοτονία είναι ο μεγαλύτερος εχθρός. Όταν το ποδήλατο κινείται από κάτω μου, όταν νιώθω την κλίση να ξεκινά από τα χέρια και τους γοφούς μου πριν καν κοιτάξω την οθόνη - τότε ένα μεγάλο μέρος της ”εσωτερικής βαρεμάρας” εξαφανίζεται. Η προπόνηση αποκτά μια ροή που μοιάζει με πραγματική ποδηλασία και ο χρόνος περνάει πιο γρήγορα.
Πώς λειτουργεί με το Zwift
Εδώ ακριβώς συμβαίνει η μαγεία. Το Zwift στέλνει δεδομένα εδάφους στον εκπαιδευτή, ο οποίος προσαρμόζει την αντίσταση - είναι η οικεία εμπειρία με την οποία είναι εξοικειωμένοι πολλοί άνθρωποι. Με ενεργοποιημένο το CLIMB, το ίδιο συμβαίνει και με την κλίση: όταν το avatar μου στο Zwift αρχίζει να ανεβαίνει μια εικονική κλίση, το μπροστινό μέρος του ποδηλάτου ανεβαίνει στην αρχική του θέση, στην ίδια κλίση όπως στην οθόνη. Καθώς κυλιέμαι πάνω από την κορυφή και κατεβαίνω την άλλη πλευρά, το μπροστινό μέρος πέφτει κάτω από το οριζόντιο επίπεδο, δίνοντάς μου αυτή την αίσθηση κατηφόρας.
Όλα συμβαίνουν αυτόματα. Δεν χρειάζεται να πατήσω τίποτα κατά τη διάρκεια της προπόνησης – το CLIMB ακολουθεί τη διαδρομή. Υπάρχει επίσης μια χειροκίνητη λειτουργία μέσω ενός πληκτρολογίου στη στήλη, αν θέλω να κλειδώσω μια συγκεκριμένη κλίση για μια συγκεκριμένη διαλειμματική προπόνηση. Σκεφτείτε: 5 × 8 λεπτά σε σταθερή κλίση 8 %. Είναι το είδος της δομημένης προπόνησης αναρρίχησης που δεν είχα καταφέρει ποτέ πριν.
Και ο κόσμος της Zwift είναι φτιαγμένος για αυτό. Το Alpe du Zwift – το εικονικό αντίγραφο του Alpe d'Huez με τις 21 φουρκέτες του – ξαφνικά γίνεται κάτι εντελώς διαφορετικό όταν η μοτοσικλέτα γέρνει μέσα από κάθε στροφή. Υποψιάζομαι ότι θα γίνει ο επαναλαμβανόμενος εχθρός και καλύτερός μου φίλος καθ' όλη τη διάρκεια του φθινοπώρου και του χειμώνα.
Τι σημαίνει συγκεκριμένα για μένα
Σκέφτομαι ως εξής: μία συνεδρία την εβδομάδα με επίκεντρο την αναρρίχηση καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν σε κλειστό χώρο, όπου η κλίση είναι το κύριο επίκεντρο. Μεγάλες, σταθερές αναβάσεις με χαμηλό πάτημα του πεντάλ για δύναμη. Μικρότερες, πιο απότομες ανηφόρες για εξάσκηση στην όρθια αναρρίχηση. Και μετά το Alpe du Zwift ως μηνιαίο τεστ – η ίδια ανηφόρα, οι ίδιες συνθήκες, ασπρόμαυρο αν βελτιωθώ.
Ο στόχος; Να μπορέσω να με ανεβάσουν σε ανηφόρα την επόμενη σεζόν χωρίς να νιώθω ότι κάποιος τραβάει το χειρόφρενο. Να μπορώ να επιλέγω τους ανηφορικούς γύρους με χαρά αντί για σεβασμό. Είναι σωματική χαρά για μένα: όχι να αποδίδω για κάποιον άλλο, αλλά να νιώθω ότι το σώμα μου με πηγαίνει εκεί που θέλω και ότι εξελίσσομαι.
Θα επανέλθω με μια εξαιρετική κριτική μόλις το χρησιμοποιήσω για μερικές εβδομάδες - τόσο με την αίσθηση "ουάου" όσο και με τυχόν προβλήματα οδοντοφυΐας.
Γύρος Γαλλίας 2026 – Δράμα από την αρχή
Και τώρα για το σπουδαίο που συμβαίνει αυτή τη στιγμή: Ο Γύρος της Γαλλίας ξεκινάει! Η 113η έκδοση ξεκίνησε το Σάββατο 4 Ιουλίου και διαρκεί μέχρι τις 26 Ιουλίου. Φέτος η εκκίνηση είναι ξεχωριστή – ο αγώνας ξεκίνησε στη Βαρκελώνη, μόλις την τρίτη φορά στην ιστορία που ο Γύρος ξεκινά στην Ισπανία. Συνολικά, σας περιμένουν λίγο πάνω από 3.300 χιλιόμετρα και 21 ειδικές διαδρομές μέσα από τα Πυρηναία, το Κεντρικό Μασίφ, τα Βόσγια, την Ιούρα και τις Άλπεις πριν από τον κλασικό τερματισμό στο Παρίσι.
Το πρώτο στάδιο ήταν κάτι που δεν είχαμε δει εδώ και πολύ καιρό: ένα ομαδική χρονομέτρηση ως εναρκτήριο στάδιο, για πρώτη φορά από το 1971. Μόλις 20 χιλιόμετρα μέσα από τη Βαρκελώνη με μια δύσκολη τελική ανάβαση μέχρι το Ολυμπιακό Στάδιο. Η Visma–Lease a Bike οδήγησε την ταχύτερη, και έτσι τράβηξε Γιόνας Βίνγκεγκαρντ φορώντας την κίτρινη φανέλα – την πρώτη του από το 2023. Ο Tadej Pogačar κατέληξε 12 δευτερόλεπτα πίσω την πρώτη μέρα.
Χθες, Κυριακή, πραγματοποιήθηκε το δεύτερο στάδιο, από την Ταραγόνα στη Βαρκελώνη, με τρία περάσματα πάνω από τον άγριο λόφο μέχρι το Κάστρο Μοντζουίκ – 1,6 χιλιόμετρα με μέσο όρο άνω των 9 %, με τμήματα περίπου 13 %. (Ναι, σκέφτηκα αμέσως: αυτός είναι ένας λόφος για KICKR CLIMB.) Το στάδιο τελείωσε με ένα πραγματικό θέμα συζήτησης: Μεξικάνικο. Ισαάκ ντελ Τόρο, μόλις 22 ετών και πρωτοεμφανιζόμενος στο Tour, κέρδισε το ετάπ – αφού ο αρχηγός της ομάδας του, Πόγκατσαρ, ο οποίος είχε ξεκινήσει το σπριντ, φαινόταν να αφήνει τον νεαρό συμπαίκτη του να περάσει τη γραμμή τερματισμού. Μια διπλή νίκη για τα ΗΑΕ και μια όμορφη στιγμή ομαδικής εργασίας σε ένα άθλημα που μπορεί να φαίνεται τόσο ξεχωριστό εξωτερικά. Ο Βίνγκεγκααρντ κράτησε την κίτρινη φιγούρα του.
Η μονομαχία που όλοι περιμένουν
Ο φετινός γύρος ουσιαστικά προορίζεται για μια μονομαχία μεταξύ δύο από τους καλύτερους ορειβάτες όλων των εποχών: Ταντέζ Πογκάκαρ, ο οποίος κυνηγά την τρίτη συνεχόμενη νίκη του στο Tour (και την πέμπτη συνολικά), και Γιόνας Βίνγκεγκαρντ, δύο φορές νικητής που προέρχεται απευθείας από μια κυρίαρχη νίκη στο Giro d'Italia την περασμένη άνοιξη. Πίσω τους κρύβεται ο Βέλγος Ρέμκο Έβενπολ, ο ειδικός στον ρυθμό που έχει γίνει ολοένα και πιο έξυπνος στα βουνά, το Γάλλο σούπερ ταλέντο Πολ Σέιξας ποιος κάνει το πρώτο του Grand Tour – και έτσι Ντελ Τόρο, ο οποίος μετά το χθες δεν μπορεί πλέον να αποκαλείται απλώς βοηθός αναβάτης.
Αυτό που μου αρέσει στο να παρακολουθώ τον Γύρο παράλληλα με την προπόνησή μου είναι η αντίθεση και η συγγένεια ταυτόχρονα. Σκαρφαλώνουν πραγματικά τα Πυρηναία. Εγώ τους σκαρφαλώνω στο σαλόνι μου. Αλλά το συναίσθημα όταν ξεκινάει η ανηφόρα - το μοιραζόμαστε.
Τα ποδήλατα: ποιος οδηγεί τι;
Για εμάς τους λάτρεις της ποδηλασίας, το Tour είναι επίσης η μεγαλύτερη έκθεση τεχνολογίας στον κόσμο. Μερικά highlights από το φετινό starting field:
- Κολνάγκο – Ο Πόγκατσαρ και τα ΗΑΕ οδηγούν το κλασικό αεροδυναμικό ποδήλατο Y1Rs της ιταλικής μάρκας, το πιο ακριβό μηχάνημα του χώρου με τιμή άνω των 15.000 ευρώ.
- Τσερβέλο – Vingegaard και Visma–Εναλλαγή μεταξύ του αεροδυναμικού μοντέλου S5 και του εξαιρετικά ελαφρού R5 ανάλογα με το προφίλ της σκηνής.
- Μπιάνκι – και εδώ η καρδιά μου χτυπάει λίγο παραπάνω! Η γαλάζια, ιστορική μάρκα (ίδια με τη δική μου Aria και τη Via Nirone μου) επέστρεψε στην κορυφαία κατηγορία και φέτος προμηθεύει Μπαχρέιν Νικηφόρος με τη νέα Specialissima και το αεροδυναμικό μοντέλο Oltre. Είναι ενθαρρυντικό να βλέπουμε ξανά την κληρονομιά της Celeste στην ομάδα Tour.
- Πιναρέλο – Ινέος όπως πάντα, το Dogma του, και η μάρκα έχει επίσης διπλασιάσει την παρουσία της μέσω της νέας ομάδας Pinarello–Q36.5 με Τομ Πίντκοκ.
- Βαν Ράισελ – Η δική του μάρκα του Decathlon, όπως το γαλλικό άλμα Σέιξας ανταγωνίζεται συνεχώς. Απόδειξη ότι οι κορυφαίες μοτοσικλέτες δεν προέρχονται πλέον μόνο από τους παλιούς οίκους κύρους.
- Επιπλέον, τα ρολά Ειδικευμένος, Φαράγγι, Ταξίδι, Κάνονντεϊλ και πολλά άλλα – σχεδόν όλο το πεδίο με δισκόφρενα, ασύρματα γρανάζια και φαρδύτερα ελαστικά από ό,τι πριν από λίγα χρόνια.
Είναι ενδιαφέρον να γνωρίζετε ότι το ελάχιστο βάρος για ένα αγωνιστικό ποδήλατο είναι 6,8 κιλά σύμφωνα με τους κανόνες - και πολλά από τα ποδήλατα αναρρίχησης είναι πλέον τόσο ελαφριά που οι ομάδες πρέπει να προσθέσουν βάρος για να φτάσουν στο όριο.
Κίνηση της εβδομάδας
Έτσι είναι η Δευτέρα μου: Η περιήγηση στην οθόνη, όνειρα για μια ανηφόρα στα πόδια μου και ένα πακέτο καθ' οδόν. Αν έχετε κι εσείς μια ανηφόρα με την οποία θέλετε να γίνετε φίλοι, ξεκινήστε από εκεί που βρίσκεστε. Δεν χρειάζεται να είναι 20 %. Αρκεί να γυρίσετε το πρόσωπό σας προς τα πάνω και να κάνετε το πρώτο βήμα.
Ποια είναι η σχέση σου με τις ανηφόρες – αγάπη, μίσος ή κάτι ενδιάμεσο; Πείτε μας στα σχόλια. Και μείνετε συντονισμένοι εδώ στο ιστολόγιο, γιατί μόλις συναρμολογηθεί το CLIMB, θα υπάρξει μια αναφορά από την πρώτη ανάβαση.
Κινηθείτε με χαρά – τα λέμε στις πίστες!
// Μαίρη