Heerlijke maandag · Lichaamsvreugde · Leestijd: ongeveer 8 minuten
Er zijn pakketten waar ik met kinderlijke verwachting op wacht. Op dit moment: een Wahoo KICKR CLIMB is onderweg naar mijn huis. En ik zal eerlijk toegeven waarom ik hem gekocht heb – ik moet echt beter worden in klimmen. Dat is waar ik de mist in ga. Op het vlakke kan ik mijn ritme behouden, maar zodra de weg omhoog loopt, begint de strijd met mijn benen. Dus vandaag gaat het daarover: wat een KICKR CLIMB precies is, hoe hij werkt, wat hij voor mijn training kan betekenen – en hoe hij communiceert met Zwift.
En omdat de timing niet beter had kunnen zijn: de Tour de France van 2026, 's werelds grootste wielerwedstrijd, ging afgelopen zaterdag van start. We kijken terug op wat er al gebeurd is, wie er strijdt om de gele trui en op welke fietsen de profs dit jaar rijden. Blijf kijken!
Wat is een KICKR CLIMB?
De KICKR CLIMB is Wahoo's "hellingssimulator" – een gemotoriseerde kolom die het voorwiel van de fiets vervangt wanneer deze op de trainer staat. In plaats van dat het voorwiel op de grond rust, is de voorvork aan de CLIMB bevestigd, die vervolgens de voorkant van de fiets in realtime omhoog en omlaag beweegt.
Het is in staat om tot te simuleren 20 % klim en naar beneden –10 % afdaling. Om dat in perspectief te plaatsen: de meeste klassieke Alpenbeklimmingen in de Tour de France hebben gemiddeld 7-10 %-punten, maar kunnen oplopen tot 13-14 %-punten. De CLIMB omvat dus alles wat ik ooit op de weg tegenkom – en zelfs nog meer.
Belangrijk om te weten voor degenen onder jullie die zich hetzelfde afvragen: CLIMB is geen op zichzelf staand apparaat. Het vereist een compatibele Wahoo-trainer (KICKR of KICKR CORE) om te werken, aangezien de trainer de hellingshoekgegevens naar de kolom stuurt. De twee communiceren draadloos met elkaar, waarna de trainingsapp – in mijn geval Zwift – het hele proces aanstuurt.
De mijne heb ik tweedehands gekocht, voor ongeveer de helft van de nieuwprijs. Dat sluit perfect aan bij mijn algemene kijk op gadgets: kwalitatief goede spullen die lang meegaan verdienen een tweede leven. (De ideeën van Tech Torsdag over het recht op reparatie zitten diep in mijn hart.)
Waarom is de hellingshoek binnenshuis belangrijk?
Dit zette me aan het denken. Het gaat er niet om dat het kantelen van de fiets "cool" is - hoewel het dat wel is. Het gaat om drie dingen die fysiologisch gezien echt een verschil maken:
1. Bij het bergopwaarts lopen gebruik je andere spieren. Wanneer de voorkant van de fiets omhoog staat, verandert je positie op het zadel. De hoek van je heupen wordt groter, het zwaartepunt verschuift naar achteren en je gebruikt de achterkant van je dijen en je zitvlak op een andere manier dan wanneer je plat op het zadel zit. Dit zijn precies de spieren die bepalen of een lange klim aanvoelt als een muur of als een inspanning die je kunt verdelen. Als ik binnen altijd plat op het zadel train, train ik simpelweg niet de spieren waar ik het zwakst in ben.
2. Het lichaam leert de techniek. Goed klimmen draait niet alleen om wattage – het gaat erom hoe je zit, hoe je wisselt tussen zitten en staan, waar je je gewicht plaatst. Met CLIMB kan je lichaam dat week na week in de woonkamer oefenen, in plaats van alleen op de momenten dat ik een echte heuvel tegenkom. En laten we eerlijk zijn: echt lange klimsessies zijn hier thuis schaars. Als ik 20 minuten achter elkaar buiten wil klimmen, ga ik dat doen. Binnenshuis heb ik maar een paar muisklikken nodig.
3. De hersenen houden het tempo bij. Het klinkt misschien vaag, maar iedereen die veel uren op een hometrainer heeft doorgebracht, weet het: eentonigheid is de grootste vijand. Wanneer de fiets onder me beweegt, wanneer ik de helling in mijn handen en heupen voel beginnen voordat ik zelfs maar naar het scherm kijk – dan verdwijnt een groot deel van de ”indoor-verveling”. De training krijgt een flow die lijkt op echt fietsen, en de tijd vliegt voorbij.
Hoe het werkt met Zwift
Hier gebeurt de magie pas echt. Zwift stuurt terreingegevens naar de trainer, die de weerstand aanpast – een bekende ervaring voor velen. Met CLIMB ingeschakeld gebeurt hetzelfde met de helling: wanneer mijn avatar in Zwift een virtuele helling begint te beklimmen, komt de voorkant van de fiets automatisch omhoog, met dezelfde hellingshoek als op het scherm. Zodra ik over de top rol en de andere kant afdaal, zakt de voorkant onder het horizontale vlak, waardoor ik dat afdalingsgevoel krijg.
Alles gebeurt automatisch. Ik hoef tijdens de training nergens op te drukken – CLIMB volgt het pad. Er is ook een handmatige modus via een toetsenpaneel op de kolom, als ik een bepaalde hellingshoek wil instellen voor een specifieke intervaltraining. Denk bijvoorbeeld aan: 5 x 8 minuten met een constante hellingshoek van 8 %. Het is een gestructureerde klimtraining zoals ik die nog nooit eerder heb kunnen doen.
En de wereld van Zwift is hier perfect voor. Alpe du Zwift – de virtuele replica van Alpe d'Huez met zijn 21 haarspeldbochten – wordt ineens iets heel anders wanneer de fiets daadwerkelijk door elke bocht helt. Ik vermoed dat het mijn terugkerende vijand én beste vriend zal worden gedurende de herfst en winter.
Wat het specifiek voor mij betekent
Ik denk er als volgt over na: één klimtraining per week gedurende het indoorseizoen, waarbij de helling centraal staat. Lange, gestage klimmen met een lage trapfrequentie voor kracht. Kortere, steilere hellingen om het staand klimmen te oefenen. En dan Alpe du Zwift als maandelijkse test – dezelfde heuvel, dezelfde omstandigheden, zwart-wit als ik vooruitgang boek.
Het doel? Volgend seizoen bergop kunnen rijden zonder dat het voelt alsof iemand de handrem aantrekt. De heuvelachtige rondes met plezier kunnen kiezen in plaats van met ontzag. Het is voor mij een fysiek genot: niet om voor iemand anders te presteren, maar om te voelen dat mijn lichaam me brengt waar ik wil en dat ik me ontwikkel.
Ik kom terug met een uitgebreide recensie zodra ik het een paar weken heb gebruikt, met zowel mijn enthousiaste indrukken als eventuele kinderziektes.
Ronde van Frankrijk 2026 – drama vanaf het begin
En nu het belangrijkste dat nu gaande is: De Tour de France is van start gegaan! De 113e editie ging van start op zaterdag 4 juli en duurt tot en met 26 juli. Dit jaar is de start extra bijzonder: de race begon in Barcelona, slechts de derde keer in de geschiedenis dat de Tour in Spanje van start gaat. In totaal staan er ruim 3300 kilometer en 21 etappes op het programma, door de Pyreneeën, het Centraal Massief, de Vogezen, de Jura en de Alpen, voordat de klassieke finish in Parijs aanbreekt.
De eerste fase was iets wat we al heel lang niet meer hadden gezien: een teamtijdrit Als openingsetappe, voor het eerst sinds 1971. Amper 20 kilometer door Barcelona met een zware slotklim naar het Olympisch Stadion. Visma–Lease a Bike reed de snelste tijd en trok daarmee de leiding. Jonas Vingegaard Hij droeg de gele trui – zijn eerste sinds 2023. Tadej Pogačar eindigde op de eerste dag 12 seconden achter hem.
Gisteren, zondag, stond etappe 2 op het programma, van Tarragona naar Barcelona, met drie passages over de brute klim naar kasteel Montjuïc – 1,6 kilometer met een gemiddelde van meer dan 9 TP3T, met secties rond de 13 TP3T. (Ja, ik dacht meteen: dat is een klim voor KICKR CLIMB.) De etappe eindigde met een echt gespreksonderwerp: een Mexicaan. Isaac del Toro, Vingegaard, slechts 22 jaar oud en debutant in de Tour, won de etappe – nadat zijn teamcaptain Pogačar, die de sprint had ingezet, zijn jonge teamgenoot ogenschijnlijk over de finish liet komen. Een dubbele overwinning voor de Verenigde Arabische Emiraten en een prachtig moment van teamwork in een sport die er van buitenaf zo individueel uit kan zien. Vingegaard behield zijn gele trui.
Het duel waar iedereen op wacht
De Tour van dit jaar is praktisch opgezet als een duel tussen twee van de beste klimmers aller tijden: Tadej Pogacar, die jaagt op zijn derde opeenvolgende Tourzege (en vijfde in totaal), en Jonas Vingegaard, een tweevoudig winnaar die rechtstreeks van een dominante overwinning in de Giro d'Italia van afgelopen lente komt. Achter hen loert de Belg Remco Evenepoel, De tempomaker die steeds scherper wordt in de bergen, het Franse supertalent. Paul Seixas die zijn eerste Grand Tour maakt – en dus Del Toro, die na gisteren niet langer alleen maar een hulprijder genoemd kan worden.
Wat ik zo mooi vind aan het volgen van de Tour de France naast mijn eigen training, is het contrast en de verbondenheid die er tegelijkertijd is. Zij beklimmen de Pyreneeën echt; ik beklim ze in mijn woonkamer. Maar het gevoel wanneer de klim begint – dat delen we.
De fietsen: wie rijdt op wat?
Voor ons wielerfanaten is de Tour ook 's werelds grootste technologiebeurs. Enkele hoogtepunten uit het deelnemersveld van dit jaar:
- Colnago – Pogačar en UAE rijden op de aerodynamische Y1R-fietsen van de Italiaanse klassieker, de duurste machine in het deelnemersveld met een prijskaartje van meer dan 15.000 euro.
- Cervélo – Vingegaard en Visma–Lease a Bike wisselen tussen het aerodynamische model S5 en de superlichte R5, afhankelijk van het parcours.
- Bianchi – en hier slaat mijn hart een beetje sneller! Het hemelsblauwe, historische merk (hetzelfde merk als mijn eigen Aria en mijn Via Nirone) is terug in de topklasse en levert dit jaar Bahrein zegeviert Met de nieuwe Specialissima en het aerodynamische model Oltre. Het is hartverwarmend om de Celeste-traditie weer terug te zien in de Tourgroep.
- Pinarello – Ineos Zoals altijd rijdt het merk met zijn Dogma, en het heeft zijn aanwezigheid ook verdubbeld met het nieuwe team Pinarello-Q36.5. Tom Pidcock.
- Van Rysel – Een eigen merk van Decathlon, zoals de Franse Jump. Seixas blijft meedoen aan de competitie. Het bewijs dat topfietsen niet langer alleen van de oude, prestigieuze merken komen.
- Bovendien rollen Gespecialiseerd, Canyon, Trek, Cannondale En er waren er nog meer in het peloton – vrijwel het hele deelnemersveld was uitgerust met schijfremmen, draadloze versnellingssystemen en bredere banden dan een paar jaar geleden.
Leuk om te weten: het minimumgewicht voor een racefiets is volgens de regels 6,8 kilo – en verschillende klimfietsen zijn tegenwoordig zo licht dat teams zelfs gewicht moeten toevoegen om aan de limiet te voldoen.
Beweging van de week
Zo ziet mijn maandag eruit: de Tour op het scherm, dromen van een klim in mijn benen en een pakketje onderweg. Als je ook een berg hebt die je wilt bedwingen, begin dan waar je bent. Het hoeft geen 20 % te zijn. Het is genoeg om je gezicht omhoog te richten en de eerste stap te zetten.
Wat is jouw relatie met bergopwaartse beklimmingen – liefde, haat of iets daartussenin? Laat het ons weten in de reacties. En blijf deze blog volgen, want zodra de CLIMB is opgebouwd, volgt er een verslag van de eerste beklimming.
Beweeg met plezier – tot ziens op de piste!
// Mary