Studio Zaterdag Portret
Er is nauwelijks iemand in de quiltwereld die een grotere invloed heeft gehad op hoe we over kleur denken dan Kaffe Fassett. Geboren in 1937 in Californië, opgeleid als schilder, verhuisde hij op jonge leeftijd naar Londen om een serieuze kunstenaar te worden. Maar het was tijdens een totaal andere reis, naar een wolspinnerij in Inverness, Schotland, dat zijn leven een onverwachte wending nam. Hij had nog nooit zulke verfijnde kleuren gezien als in het Shetlandgaren dat hij daar aantrof – en in de trein terug naar Londen leerde een vriendelijke medereiziger hem breien. Hij kocht diezelfde dag nog twintig strengen in verschillende tinten.
De beginjaren — breien en de grote modehuizen
Breien betekende Kaffe's eerste grote doorbraak. In de jaren zeventig ontwierp hij kleurrijke gebreide kleding voor modehuizen als Bill Gibb en Missoni, en zijn patroonrijke, gelaagde stijl ontwikkelde zich al snel tot een eigen handelsmerk – heel anders dan de sobere, monochrome mode-idealen van die tijd. In 1988 werd hij de eerste levende textielkunstenaar met een solotentoonstelling in het Victoria and Albert Museum in Londen, een doorbraak die hem definitief vestigde als een van de belangrijkste textielkunstenaars van onze tijd. In de loop der jaren heeft hij een lange reeks boeken over breien en borduren gepubliceerd die nog steeds gelezen en verzameld worden door handwerkers over de hele wereld.
De latere jaren – quilten en de prachtige patroontaal
Vanaf de jaren negentig richtte Kaffe zich steeds meer op patchwork en stofontwerp, en het is hier dat hij de stijl ontwikkelde waar we hem vandaag de dag van kennen: honderden stoffen met patronen, vaak in diepe, verzadigde tinten die samenkomen in onverwachte combinaties — grote bloemen tegen strepen, stippen tegen mozaïekpatronen, nooit een lege ruimte. De filosofie is eenvoudig maar gedurfd: er bestaat niet zoiets als te veel kleur of te veel patroon, alleen de verkeerde combinatie moet nog ontdekt worden. Samen met zijn partner en medewerker Brandon Mably heeft hij een hele wereld van quiltcollecties, workshops en boeken gecreëerd die van maximalisme een geheel eigen quilttraditie hebben gemaakt — de Kaffe Fassett-stijl.
Zijn laatste grote manifestatie in Zweden was de tentoonstelling De kracht van patronen In Millesgården op Lidingö was van eind september 2023 tot eind januari 2024 een tentoonstelling te zien. Bezoekers konden er ronddwalen in een kunstgalerie waar vloeren, muren en plafonds bedekt waren met kleur en patronen, met werken die Kaffe zelf had uitgekozen van kunstenaars over de hele wereld. Twee van de ruimtes in Millesgården waren samen met Brandon Mably omgetoverd tot kleurrijke installaties met zijn eigen schilderijen, borduurwerk en patchwork.
Mijn eigen relatie met koffie
Ik heb zelf de tentoonstelling in Millesgården bezocht en het was werkelijk magisch. Ik herinner me nog steeds het gevoel toen ik een zaal binnenliep waar elk oppervlak zijn ontwerpen droeg. In de museumwinkel vond ik een tas met een borduurpakket van wol, een kussen met een roze pioenroos op een groene achtergrond, zo mooi dat ik het niet kon weerstaan. Ik nam het mee naar huis en borduurde het met veel plezier af. Het ligt nu op de bank als een kleine dagelijkse herinnering aan die dag.
Kaffe Fassett is al lange tijd op een meer alledaagse manier bij me: mijn naaimachine, een Bernina 770 QE in Kaffe Edition, is een van mijn meest waardevolle bezittingen — absoluut prachtig om naar te kijken en mee te naaien. Ik heb verschillende van zijn boeken in mijn boekenkast staan, mijn naaimachinetassen bevatten zijn patronen en wanneer ik stof uitkies voor mijn eigen projecten, kom ik vaak uit bij zijn collecties.
Een rode draad bij Studio Saturday
Kaffe Fassett bewees dat moed niet altijd betekent dat je iets nieuws durft te proberen, maar soms juist dat je durft te behouden – elke kleur, elk patroon, elke laag te behouden in plaats van af te pellen. Het is een herinnering die je elke zaterdag met je mee moet dragen: dat de vreugde van het creëren soms draait om overvloed in plaats van beperking, en dat er ruimte is voor alle kleuren op hetzelfde oppervlak.
Aanstaande zaterdag vervolgen we onze serie over beroemdheden.
Een duwtje in de rug van mij, Maria