Γιόγκα. Δεν πρόκειται για γυμναστική — πρόκειται για την επιστροφή στο σπίτι.

Υπάρχουν πράγματα που ξεκινάς τυχαία και μετά δεν μπορείς να σταματήσεις.
Η γιόγκα είναι ένα από αυτά για μένα.
Ήταν το 2001. Έμενα στο Σμόγκεν. Είναι δύσκολο να εξηγήσω τι σου κάνει το να ζεις δίπλα στη θάλασσα για μεγάλο χρονικό διάστημα — υπάρχει κάτι στη ζωή εκεί, η παλίρροια, ο θόρυβος, η συνεχής υπενθύμιση ότι ο κόσμος είναι πολύ μεγαλύτερος και πολύ πιο ήρεμος από το κεφάλι στο οποίο ζεις. Ίσως ήταν αυτό το συναίσθημα που με έκανε να αναζητήσω ένα δωμάτιο και να αρχίσω να κινούμαι με έναν τρόπο που δεν είχα ξανακάνει ποτέ. Απόλυτα παρών. Μόνο το σώμα μου, η αναπνοή μου και ένα χαλί στο πάτωμα.
Δεν ξέρω αν κατάλαβα τι ήταν η γιόγκα εκείνη την ημέρα. Αλλά κατάλαβα ότι ήταν κάτι που χρειαζόμουν.
Είναι Δευτέρα Μετακίνησης — Ημέρα Χαράς για το Σώμα — και αυτή είναι μια ανάρτηση για την κίνηση. Όχι αυτή που μετριέται με βήματα ή καρδιακό ρυθμό. Αυτή που πηγαίνει προς τα μέσα.

Γιόγκα εγκυμοσύνης — η πρώτη φορά που επετράπη στο σώμα να αποφασίσει
Λίγα χρόνια αργότερα, το 2003, περίμενα ένα μωρό. Ο γιος μου γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 2004 και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης παρακολούθησα Γιόγκα εγκυμοσύνης με βάση το Iyengar στο Gothenburg Yogacenter.
Η Iyengar yoga είναι μια μορφή που ιδρύθηκε από τον Ινδό δάσκαλο BKS Iyengar και είναι γνωστή για την ακρίβεια και τη συστηματική προσέγγισή της στο σώμα. Η Iyengar yoga επικεντρώνεται στη σωστή ευθυγράμμιση, τη σωστή κίνηση και την υποστήριξη του σώματος όταν χρειάζεται. Οι δάσκαλοι διδάσκουν στους μαθητές πώς να εκτελούν πραγματικά τις στάσεις, έτσι ώστε κανείς να μην μένει αβέβαιος για το τι πρέπει να κάνει.

Ο ιδρυτής της BKS Iyengar ανέπτυξε τη χρήση στηριγμάτων — μαξιλαριών, υποστηρίγματα, ιμάντες και μπλοκ — για την σωστή υποστήριξη και πρόκληση του σώματος. Οι δάσκαλοι γιόγκα Iyengar είναι ιδιαίτερα καλά εκπαιδευμένοι στο πώς να τα χρησιμοποιούν για να βοηθούν και να υποστηρίζουν μια έγκυο γυναίκα σε όλα τα στάδια της εγκυμοσύνης.

Αυτό που θυμάμαι από εκείνες τις ώρες δεν είναι οι στάσεις. Είναι η αίσθηση του δωματίου. Το να μπαίνεις σε ένα δωμάτιο όπου το σώμα — με όλα όσα γινόταν, πόσο μεγάλο και γεμάτο ζωή ήταν — δεν ήταν πρόβλημα προς επίλυση. Ήταν κάτι που έπρεπε να αντιμετωπιστεί με σεβασμό. Είναι μια από τις πιο θερμές αναμνήσεις που έχω από εκείνη την περίοδο. Και φύτεψε έναν σπόρο για κάτι που ακόμα αναπτύσσεται.
Έρευνες δείχνουν ότι η τροποποιημένη Iyengar γιόγκα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει σημαντικά το άγχος και τον πόνο του τοκετού. Σωστά.

Δεν το σκέφτηκα καθόλου εκείνη την εποχή. Πήγα εκεί επειδή ένιωθα ότι ήταν σωστό. Μερικές φορές αυτός είναι αρκετός λόγος.

Η ιστορία της γιόγκα — πιο παλιά από όσο νομίζουμε
Πριν συνεχίσουμε την ιστορία μου — ας κάνουμε πολύ σμίκρυνση.
Οι ρίζες της γιόγκα χρονολογούνται από το 3.000 π.Χ. Αρχαιολογικές ανασκαφές στη βόρεια Ινδία έχουν βρει τα ερείπια των πόλεων Μοχέντζο Ντάρο και Χαράπα.

— και μαζί τους οι πρώτες εικόνες αυτού που αναγνωρίζουμε σήμερα ως στάσεις γιόγκα. Φιγούρες σε βαθύ διαλογισμό. Καθισμένες σε λωτό. Μάτια μισόκλειστα.
Δεν ήταν γυμναστική. Δεν ήταν ευεξία με τη σύγχρονη έννοια. Ήταν μια τεχνολογία για τη συνείδηση.
Κατά την περίοδο στην ιστορία της γιόγκα, γνωστή ως Βεδική γιόγκα, χρησιμοποιούνταν κυρίως ως τεχνική για να διατηρείται το μυαλό συγκεντρωμένο κατά τη διάρκεια τελετουργιών.

Η γιόγκα και η πνευματικότητα δεν ήταν ξεχωριστά πράγματα — ήταν το ίδιο πράγμα, που εκφραζόταν στο σώμα, την αναπνοή και την παρουσία.
Με την πάροδο του χρόνου, τα συστήματα βελτιώθηκαν. Τα βεδικά κείμενα έγιναν οι Ουπανισάδες. Και γύρω στο 400 μ.Χ., ο φιλόσοφος Πατάντζαλι τα συνόψισε όλα αυτά στις Γιόγκα Σούτες — 196 σύντομους αφορισμούς για το τι πραγματικά είναι η γιόγκα. Είναι ενδιαφέρον ότι σχεδόν κανένα από αυτά δεν αφορά στάσεις. Η γιόγκα ορίζεται από τον Πατάντζαλι ως chitta vritti nirodhah — ηρεμώντας τις κινήσεις του νου. Οι ασάνες, οι σωματικές στάσεις, είναι μόνο ένα από τα οκτώ άκρα. Ένα στα οκτώ. Είναι εύκολο να το ξεχάσεις αυτό όταν μπαίνεις σε ένα μοντέρνο στούντιο και προσπαθείς να ισιώσεις τα πόδια σου.
Τα οκτώ σκέλη είναι: Γιάμα (ηθική προς τους άλλους), Νιγιάμα (ηθική προς τον εαυτό), Ασάνα (σώμα), Πραναγιάμα (αναπνοή), Πρατυαχάρα (στροφή του νου προς τα μέσα), Νταράνα (συγκέντρωση), Ντυάνα (διαλογισμός) και Σαμάντι (ενότητα, φώτιση). Τα περισσότερα σύγχρονα μαθήματα γιόγκα ασχολούνται ελάχιστα με το τρίτο σκέλος.
Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι λάθος, αλλά δίνει μια προοπτική.

Πώς η γιόγκα έφτασε στη Σουηδία
Το 1949, ένας Ινδός γιόγκι ονόματι Σιάμ Σούνταρ Γκοσουάμι ήρθε στη Σουηδία στο πλαίσιο του Lingiaden, ενός μεγάλου αγώνα και επίδειξης που διοργανώθηκε από τη Σουηδική Γυμναστική Ομοσπονδία.

Ήταν ένας πρώιμος σπόρος, αλλά χρειάστηκαν δεκαετίες για να ριζώσουν πραγματικά.
Το 1972, ο Δανός γιόγκι Σουάμι Τζανακανάντα ίδρυσε το Håå Kursgård στο Σμόλαντ, όπου διδάσκονταν η Κρίγια Γιόγκα. Και το 1982, ο Σουάμι Ομανάντα, μαζί με τον Σουάμι Νιρβικαλπανάντα, ίδρυσαν το κέντρο γιόγκα Σατυανάντα στη Στοκχόλμη και την Ουψάλα — την ίδια χρονιά που ο Γιόγκι Μπατζάν ήρθε στη Σουηδία και εισήγαγε την Κουνταλίνι γιόγκα.

Τη δεκαετία του '90, το ενδιαφέρον εκτοξεύτηκε. Μαθήματα εκπαίδευσης δασκάλων γιόγκα, κέντρα γιόγκα, retreats. Όταν μπήκα στο Smögen το 2001, η γιόγκα γινόταν ορατή στη Σουηδία, αλλά όχι ακόμα mainstream. Αρκετά εξειδικευμένη ώστε να εξακολουθεί να μοιάζει με κάτι μοναδικό.
Σήμερα, η γιόγκα βρίσκεται σε κάθε γωνιά του δρόμου σε κάθε πόλη. Είναι φανταστική. Και μερικές φορές είναι λίγο κρίμα — όχι επειδή έχει γίνει προσιτή, αλλά επειδή μερικές φορές έχει αποδυναμωθεί. Έχει περιοριστεί μόνο στο φυσικό, μόνο στην αισθητική. Αλλά το βαθύτερο ρεύμα παραμένει, για όσους την αναζητούν.

Ένγκσμπακα — η εβδομάδα που άλλαξε τα πάντα
Γύρω στο 2008 ή 2009 — η μνήμη μου είναι λίγο ξεδιάντροπα θολή ως προς τις ακριβείς ημερομηνίες — εγώ, ο σύντροφός μου και ο γιος μου πήγαμε στο Μόλκομ στο Βέρμλαντ. Στο Άνγκσμπακα. Ένα φεστιβάλ γιόγκα που διαρκούσε επτά ημέρες, από νωρίς το πρωί έως αργά το βράδυ.
Είναι δύσκολο να εξηγήσεις την Ängsbacka σε κάποιον που δεν έχει πάει εκεί. Είναι ένα κέντρο εκπαίδευσης και κέντρο απομόνωσης που βρίσκεται στα δάση του Värmland από τη δεκαετία του 1980 και προσελκύει ένα είδος ανθρώπων που έχουν αποφασίσει να πάρουν το εσωτερικό τόσο σοβαρά όσο και το εξωτερικό. Όχι με εγωκεντρικό τρόπο — το αντίθετο μάλιστα. Αυτά είναι μέρη που όσοι είναι περίεργοι για τον εαυτό τους θα βρουν αργά ή γρήγορα.
Επτά ημέρες γιόγκα από όλες τις κατευθύνσεις. Αστάνγκα το πρωί, ενώ η ομίχλη κάλυπτε ακόμα το δάσος. Μορφές αναζωογόνησης τα απογεύματα. Ασκήσεις χορού, ασκήσεις αναπνοής, φόρμες που δεν ήξερα καν ότι υπήρχαν. Δοκιμάσαμε τα πάντα. Το σώμα κουράστηκε και άνοιξε εναλλάξ.
Και ένα από εκείνα τα απογεύματα ήταν ο Γιν.
Δεν ήξερα πολλά για τον Γιν πριν. Αλλά ο δάσκαλος — ο γιόγκι που εισήγαγε τη μορφή στη Σουηδία — είχε μια παρουσία στην αίθουσα που ήταν δύσκολο να αγνοηθεί. Όχι χαρισματικός με εμφανή τρόπο. Μάλλον το αντίθετο. Ήσυχος. Προσγειωμένος. Σαν να ζούσε αυτό που δίδασκαν.
Αυτό που έπρεπε να κάνουμε ήταν απλό στη μορφή του και βαθιά δυσάρεστο στο αποτέλεσμά του. Κρατήσου. Απλώς κρατήσου. Μία στάση για τέσσερα, πέντε λεπτά. Άφησε το σώμα να συναντήσει τον εαυτό του σε βάθος χωρίς να ξεφύγει.
Δεν ήμουν προετοιμασμένος για αυτό που με περίμενε.

Τι είναι στην πραγματικότητα Γιν γιόγκα?
Η Γιν Γιόγκα αναπτύχθηκε από την ειδικό στις πολεμικές τέχνες και δασκάλα ταοϊστικής γιόγκα, Πόλι Ζινκ, στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Η γιόγκα του Ζινκ αρχικά ονομαζόταν “Γιν και Γιανγκ Γιόγκα”, αλλά αργότερα συντομεύτηκε. Αποτελούνταν από ένα μείγμα στάσεων Χάθα Γιόγκα, ταοϊστικών κλάδων και διδαγμάτων που είχε αποκομίσει από τις δικές του εμπειρίες.

Η Γιν Γιόγκα αναπτύχθηκε περαιτέρω από τον Πολ Γκρίλεϊ και τη Σάρα Πάουερς. Ο Γκρίλεϊ σπούδασε γιόγκα με τον Πολί Ζινκ και βασίστηκε στις μελέτες ανατομίας του, καθώς και στον Ιάπωνα ερευνητή Χιρόσι Μοτογιάμα, ο οποίος είχε κάνει εκτενή έρευνα σχετικά με το πώς το τσι - η ζωτική δύναμη - ρέει μέσα από τους μεσημβρινούς του σώματος. Ο Γκρίλεϊ έδωσε έμφαση στις χαλαρωτικές στάσεις για να ανοίξουν αυτοί οι μεσημβρινοί. Στη συνέχεια, η Σάρα Πάουερς έφερε στη διδασκαλία της βουδιστικής ψυχολογίας.

Στη Σουηδία, η Magdalena Mecweld ήταν η πρωτοπόρος που διοργάνωσε ένα από τα πρώτα μαθήματα εκπαίδευσης δασκάλων Yin yoga στα σουηδικά το 2013. Το βιβλίο της "Stay in shape with yin yoga" εκδόθηκε το 2012 και έγινε ορόσημο.

Αλλά τι συμβαίνει στην πραγματικότητα στο σώμα κατά τη διάρκεια του Γιν; Γιατί το νιώθουμε τόσο διαφορετικά;
Πρόκειται για το τι πετυχαίνεις — και τι δεν μπορείς να πετύχεις με κανέναν άλλο τρόπο.
Γιανγκ γιόγκα — αυτό που συνήθως θεωρούμε γιόγκα, με ροές, δύναμη και ακολουθίες κίνησης — γυμνάζει τους μύες. Τους ενδυναμώνει, τους τεντώνει, τους ενεργοποιεί. Είναι απαραίτητο. Είναι καλό. Αλλά οι μύες δεν είναι το παν.
Το σώμα περιέχει επίσης συνδετικό ιστό — περιτονία — που διατρέχει σαν αόρατος ιστός τα πάντα. Γύρω από κάθε μυ, κάθε όργανο, κάθε νεύρο. Και ο συνδετικός ιστός δεν ανταποκρίνεται σε γρήγορη, δυναμική κίνηση. Ανταποκρίνεται στον χρόνο. Σε παρατεταμένη, απαλή καταπόνηση. Αυτό παρέχει το Γιν.
Τρία έως πέντε λεπτά σε μια συγκεκριμένη θέση. Δίνεται χρόνος στους μύες να χαλαρώσουν — και από κάτω τους φτάνετε βαθύτερα. Σε αρθρικές κάψουλες, συνδέσμους, περιτονία. Δεν είναι πάντα άνετο. Αλλά σπάνια είναι δυσάρεστο με επιβλαβή τρόπο. Είναι περισσότερο σαν να συναντάς ένα μέρος του σώματος που συνήθως προσπερνάς βιαστικά.

Τι λέει στην πραγματικότητα η έρευνα
Για πολύ καιρό, η περιτονία θεωρούνταν παθητική επένδυση — μια βιολογική επένδυση που κόβεται στο χειρουργείο για να φτάσει κανείς στο “σημαντικό”. Μόλις τη δεκαετία του 1990, δεν είχε ληφθεί υπόψη στην ιατρική εκπαίδευση.
Αποδείχθηκε ότι ήταν ένα από τα πιο δαπανηρά λάθη στη σύγχρονη ιατρική.
Η περιτονία έχει έξι φορές περισσότερους αισθητήριους νευρώνες από οποιονδήποτε άλλο ιστό στο σώμα, εκτός από το δέρμα. Είναι ένα τεράστιο αισθητήριο όργανο, κρίσιμο για την ιδιοδεκτικότητα - την αντίληψη του χώρου - και την ενδοδεκτικότητα, την εσωτερική σωματική επίγνωση.

Νέα έρευνα υποδηλώνει ακόμη ότι η περιτονία έχει το δικό της σύστημα επικοινωνίας που λειτουργεί ανεξάρτητα από το νευρικό σύστημα - μέσω δονήσεων, κρυσταλλικότητας και ηλεκτρισμού.

Η περιτονία είναι πλέον ένας από τους πιο μελετημένους τομείς στη σύγχρονη έρευνα για την κίνηση. Και μια πρακτική που εμφανίζεται σταθερά στις μελέτες που επικεντρώνονται στην περιτονία είναι η Γιν Γιόγκα — επειδή εφαρμόζει απαλή, παρατεταμένη τάση στον συνδετικό ιστό, κάτι στο οποίο ακριβώς ανταποκρίνεται η περιτονία σε κυτταρικό επίπεδο.

Η διατήρηση των θέσεων Γιν ενεργοποιεί το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα, προάγοντας τη χαλάρωση και τη μείωση του στρες. Η περιτονία μπορεί σταδιακά να επιμηκυνθεί, να απελευθερώσει τις συμφύσεις και να βελτιώσει την ενυδάτωση των ιστών — αποκαθιστώντας την κινητικότητα και την ευελιξία.

Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Journal of Bodywork and Movement Therapies διαπίστωσε ότι οι ελεγχόμενες, απαλές κινήσεις στη γιόγκα μείωσαν τη φλεγμονή και βελτίωσαν την κυκλοφορία του αίματος στην περιτονία, γεγονός που μείωσε τον πόνο και προώθησε την επούλωση.

Αυτό που οι αρχαίοι γνώριζαν διαισθητικά — ότι η αργή, απαλή κίνηση θεραπεύει με τρόπο που η έντονη άσκηση δεν μπορεί ποτέ — τώρα αποδεικνύεται σε εργαστήρια. Είναι κάπως αστείο. Και αρκετά παρήγορο.

Κουνταλίνι— και το όνομα που μου έδωσαν
Η γιόγκα δεν είναι μια μορφή. Είναι μια ομπρέλα για πολλές παραδόσεις, και δεν μοιάζουν περισσότερο μεταξύ τους από ό,τι η σάλσα και το μινουέτο — παρόλο που και οι δύο ονομάζονται χοροί.
Η Κουνταλίνι γιόγκα είναι μια από τις μορφές που εξερεύνησα. Και ήταν αυτή που μου έδωσε ένα όνομα.
Στις 25 Μαρτίου 2014, έλαβα ένα email από τον Nirinjan Kaur, Διευθυντή Πνευματικών Ονομάτων στο 3HO — Υγιής, Χαρούμενη, Ιερή Οργάνωση, ο οργανισμός που ιδρύθηκε από Γιόγκι Μπατζάν,ο Ινδοαμερικανός δάσκαλος που εισήγαγε την Κουνταλίνι γιόγκα στη Δύση κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 και του 1970.
Το email απευθυνόταν σε εμένα — και μου έδωσε ένα νέο όνομα.
Σουκ Νιντάν Καούρ.
Το email έλεγε, επί λέξει:
“Έχεις την ευλογία να ζεις ως Σουκ Νιντάν Καούρ, η Πριγκίπισσα/Λέινερ του Θεού που βρίσκει τον πλούτο της ειρήνης μέσα της. Σουκ σημαίνει αυτή που είναι γεμάτη ειρήνη. Νιντάν είναι θησαυρός. Καούρ είναι ένα όνομα που λαμβάνουν όλες οι γυναίκες - η Πριγκίπισσα/Λέινερ του Θεού που πορεύεται με χάρη και δύναμη σε όλη της τη ζωή.”
Το διάβασα αρκετές φορές.
Η λέαινα που κουβαλάει τον θησαυρό της ειρήνης.
Είναι ένα από τα πιο όμορφα πράγματα που μου έχει πει ποτέ κάποιος. Και το πιο περίεργο είναι ότι προήλθε από έναν οργανισμό στην άλλη άκρη του πλανήτη, βασισμένο σε τίποτα περισσότερο από την ημερομηνία γέννησής μου και έναν αριθμολογικό υπολογισμό και μερικά πράγματα που σας είχα πει.
Ιστορικά, τα πνευματικά ονόματα αποδίδονταν προσωπικά από τον Γιόγκι Μπατζάν. Αυτός εκπαίδευσε τον Νιριντζάν Καούρ για να αναλάβει αυτόν τον ρόλο μετά τον θάνατό του το 2004. Σήμερα, τα ονόματα αποδίδονται από το τμήμα Πνευματικών Ονομάτων του 3HO, με επικεφαλής τον Νιριντζάν Καούρ, ο οποίος μελέτησε προσωπικά τη μεθοδολογία υπό τον Γιόγκι Μπατζάν για πάνω από 30 χρόνια. Τα ονόματα βασίζονται σε γενέθλια και αριθμολογία και προέρχονται από πολλές παραδόσεις και γλώσσες, συμπεριλαμβανομένου του Γκουρμπάνι - τα κείμενα της ιερής γραφής των Σιχ Σίρι Γκουρού Γκραντ Σαχίμπ.

Ο Γιόγκι Μπατζάν μίλησε για την ψυχή που επιλέγει ανάμεσα στη μοίρα και το πεπρωμένο. Ένα πνευματικό όνομα φωτίζει αυτή την επιλογή - αποκαλύπτει τόσο το φως όσο και τη σκιά σας.

Το όνομα Kaur — το οποίο φέρουν όλες οι γυναίκες στην παράδοση — μεταφράζεται ως “πριγκίπισσα” ή “λέαινα του Θεού” και φέρει μαζί του θάρρος και χάρη. Το ανδρικό όνομα Singh έχει παρόμοια σημασία: “λιοντάρι του Θεού”.

Αυτό που είναι πραγματικά συναρπαστικό στο σύστημα είναι η ιδέα του naad — της παγκόσμιας εσωτερικής ηχητικής ροής. Ένα από τα μεγαλύτερα οφέλη της χρήσης ενός πνευματικού ονόματος είναι το φυσικό αποτέλεσμα που προκύπτει όταν εσείς — ή άλλοι — το προφέρετε. Οι λέξεις αποτελούνται από μαντρικούς ήχους που διεγείρουν τους ενεργειακούς μεσημβρινούς του σώματος όταν προφέρονται. Αυτό επηρεάζει στην πραγματικότητα την εγκεφαλική δραστηριότητα.

Δεν ξέρω αν πιστεύω πλήρως σε όλα τα επίπεδα. Αλλά ξέρω ότι κάτι συμβαίνει όταν ακούω το όνομά μου. Κάτι που μου θυμίζει ποια είμαι στην καλύτερη στιγμή μου.

Μπορείτε ακόμα να αποκτήσετε ένα πνευματικό όνομα;
Ναι. Το 3HO εξακολουθεί να δέχεται αιτήσεις μέσω του spiritual-names.org. Η διαδικασία είναι απλή: συμπληρώστε μια φόρμα με την ημερομηνία γέννησής σας και τα προσωπικά σας στοιχεία. Χρησιμοποιώντας το αριθμολογικό σύστημα του Yogi Bhajan, ο Nirinjan Kaur θα προσδιορίσει το όνομά σας και θα σας το στείλει μέσω email.

Ενθαρρύνεται η πραγματοποίηση εθελοντικής δωρεάς σε σχέση με την αίτηση.
Συνιστάται να νιώθετε ότι είναι το κατάλληλο για εσάς. Δεν πρέπει να το παίρνετε αψήφιστα ή να το επιδιώκετε μόνο και μόνο επειδή σας φαίνεται ωραίο. Αλλά όταν νιώσετε έμπνευση στην καρδιά σας, τότε είστε έτοιμοι.

Γιασουράγκι — γιόγκα στην ιαπωνική σιωπή
Το 2024 κατέληξα στο Yasuragi.
Το Yasuragi είναι ένα ξενοδοχείο σπα με ιαπωνική έμπνευση στο Hasseludden, στη Nacka, 20 λεπτά από την πόλη της Στοκχόλμης.

Κέρδισε το βραβείο “Καλύτερου Ξενοδοχείου Spa της Σουηδίας” στα World Spa Awards 2024 για τρίτη συνεχόμενη χρονιά.

Αυτό που κάνει το Yasuragi ξεχωριστό είναι ότι η γιόγκα δεν είναι κάτι πρόσθετο — είναι ενσωματωμένη στον χώρο. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, προσφέρεται μια μεγάλη ποικιλία δραστηριοτήτων, όπως γιόγκα, διαλογισμός, ασκήσεις do in και τσιγκόνγκ,

και στα ιαπωνικά λουτρά, σαλόνια και ντότζο, υπάρχει πλήρης απαγόρευση της φωτογραφίας και των κινητών τηλεφώνων.

Το τελευταίο σημείο δεν είναι ασήμαντο. Αυτό είναι όλο το νόημα.
Το να φορέσεις μια γιουκάτα — την ιαπωνική βαμβακερή ρόμπα — και να μπεις σε ένα δωμάτιο χωρίς τηλέφωνα, χωρίς έγγραφα, χωρίς τη συνεχή ανάγκη να δώσεις νόημα στην εμπειρία — είναι μια μορφή ελευθερίας που έχει γίνει σπάνια. Το μάθημα γιόγκα στο Γιασούραγκι δεν ήταν το πιο προηγμένο που έχω παρακολουθήσει ποτέ. Αλλά η ατμόσφαιρα ήταν από μόνη της ένα μάθημα. Σιωπηλή παρουσία. Συλλογική ενδοσκόπηση. Ο ωκεανός έξω από τα παράθυρα.
Είναι πιθανό η γιόγκα να λειτουργεί πάντα καλύτερα όταν το περιβάλλον επιτρέπει σε κάποιον να ξεχάσει τον εαυτό του για μια στιγμή.

Γιατί η Moving Monday και η γιόγκα πάνε μαζί;
Στο Amaelle, η Δευτέρα είναι μια μέρα σωματικής χαράς. Όχι απόδοσης. Όχι προπόνησης με την παραδοσιακή έννοια — αλλά κίνησης που πηγάζει από μέσα. Εκείνου που επιλέγει τη φόρμα ανάλογα με το πώς αισθάνεται πραγματικά το σώμα σήμερα, όχι σύμφωνα με ένα πρόγραμμα που γράφτηκε την περασμένη Πέμπτη.
Η γιόγκα, στις πολλές μορφές της, είναι η καλύτερη έκφραση αυτού που γνωρίζω.

Η γιόγκα εγκυμοσύνης Iyengar με δίδαξε ότι ένα σώμα που αλλάζει αξίζει σεβασμό, όχι έλεγχο.

Η Ängsbacka με δίδαξε ότι υπάρχουν εκατό τρόποι να κινηθείς προς τον εαυτό σου και ότι ο καλύτερος τρόπος εκείνη την ημέρα μπορεί να είναι ο πιο ήρεμος.

Η Κουνταλίνι μου έδωσε ένα όνομα για να ζήσω αντάξια.

Ο Γιασουράγκι μου θύμισε ότι η σιωπή δεν είναι η απουσία οποιουδήποτε πράγματος—είναι η παρουσία των πάντων.

Η Γιν γιόγκα, η οποία έχει γίνει η αγαπημένη μου, με διδάσκει ένα πράγμα ξανά και ξανά: να μένεις. Μην τρέχεις μακριά από τα δυσάρεστα. Να αναπνέεις μέσα από αυτά. Άφησε το σώμα σου να κάνει τη δουλειά του.

Ζούμε σε μια εποχή που επιβραβεύει την ταχύτητα, την απόδοση και την προβολή.

Η γιόγκα, στην καλύτερη περίπτωση, είναι ακριβώς το αντίθετο. Είναι η πρακτική του να ακινητοποιείσαι αρκετά ώστε να ακούς τι πραγματικά χρειάζεται το σώμα.
Δεν είναι μαγικό.
Είναι στην πραγματικότητα αρκετά απλό.
Και ακριβώς γι' αυτό λειτουργεί, ξανά και ξανά, χρόνο με το χρόνο, μορφή με τη μορφή.
Smögen 2001. Γκέτεμποργκ 2003. Ängsbacka 2008. 25 Μαρτίου 2014. Yasuragi 2024.
Η ίδια κίνηση, σε όλη τη διαδρομή προς το σπίτι.

– Μαίρη